پایگاه اطلاع رسانی پارس بازیافت
عبداله مصطفائی
فلزات قراضه
ماشينهاي
فرسوده و قطعات آهن پياده شده از ساختمانها از طريق حمل جادهاي و يا به
وسيله راهآهن در محل تخليه ميشود. بارگيري در مبدأ و تخليه در مقصد
ميشود. بارگيري در مبدأ و تخليه درمقصد اغلب هنوز با دست صورت ميگيرد.
هر چند به طور روزافزون ماشينهاي حمل و نقل هيدروليكي نيز به كار گرفته
ميشوند. معمولاً پس از جمعآوري مقادير زياد ضايعات كوچك، آنها را در
درون ظرفها و جعبههايي قرار ميدهند. جمعآوري مقادير زايد قطعات كوچك
به وسيله كانتينر صورت ميگيرد. عمل جداسازي با دست انجام و قطعا بزرگ با
قيچي يا مشعل برش بريده شده و به كوره ذوب فرستاده ميشود. ضايعات فلزي
كوچك با پرس هيدروليكي يا پيچي در عدلهايي به وزن 25 تا 150 كيلوگرم
بستهبندي ميگردند. ضايعات برش خورده و بستهبندي شده ذخيره و يا اينكه
بر حسب نياز بازار به واگنهاي راهآهن منتقل ميشوند. قطعات چدني غالباً
با محمولههاي قراضههاي آهن تحويل داده ميشوند، بر حسب شكل و ابعادشان
با پتك يا وسايل مكانيكي شكسته ميشوند. روش مكانيكي شكستن قطعات چدني به
وسيله گلولههاي فولادي به وزن 800 تا 2000كيلوگرم است كه با جرثقيل كابلي
يا جرثقيل الكترومغناطيسي به ارتفاع 5 تا 6 متر بالا ميبرند و سپس بر روي
قطعات چدني رها ميكنند تا شكسته شوند.
قطعات آهني و فولادي خودروهاي موتوري فرسوده، پس از جداسازي از فلزات غير آهني و ساير مواد خارجي ماده خام مرغوبي به شمار ميآيند.
معهذا
هنوز جداسازي، مسأله دشواري است و لذا سعي ميشود كه هنگام تخريب خودروها
قطعات يدكي فولادي يا فلزات سنگين غير آهني را كه هنز ميتوانند مورد
استفاده قرار گيرند، جدا و انبار كنند بنابراين،تجارت شاسي خوروهاي
موتوري و بدنه آنها با حرفه بازسازي و فروش آهن قراضه معمولي تفاوت زيادي
دارد. قبل از اين كه بدنه خودرو فشرده و به صورت آهن قراضه بستهبندي شود،
كليه عناصر بيمصرف و ناخواسته از قبيل روكش صندلي، فرش، قسمتهاي
پلاستيكي (پوشش داشبورد، پوشش اتاق و...) بايد معدوم شوند. اين عمل هنوز
هم بر ب معمول در فضاي باز انجام ميگيرد. خدروهاي فرسوده خريب شده را روي
هم انباشته و پس از آغشته كردن آنها با نفت يا گازوييل آتش ميزنند. در
نتيجه اين كار دود قارچ مانند غليظ، با بوي نامطبوع، اغلب تا ارتفاع 100
متر بلند ميشود، كه ممكن است ناحيه گستردهاي را فراگيرد. نهايتاً اين
گونه آلودگيهاي هواي محيط بايد ممنوع شود.
بايد
شيوههاي تازهاي باي نابود كردن قستهاي غير فلزي خودروهاي فرسوده ابداع
شود. كوششهايي در زمينه خرد كردن خودروهاي محمولههاي ضايعات آهني كه ب
طريق معمول جمعآوري ميشود، به عمل آمده است. قطعات بزرگ را در درجه
حرارت بسيار پايين به كمك ازت مايع ترد و با صرف نيروي كمي خرد ميكنند.
البته بعيد است كه اين روش در آينده نزديك داراي ارزش تجاري باشد.
در
حال حاضر كارگاههاي ريزكننده كه در آمريكا آمده شده است، بهترين راهحل
به نظر ميرسد. در اين كارگاهها بدنه خودروهاي كهنه، موتورها، ضايعات
پرحجم و مزاحم فولادي از قبيل اجاقهاي پختوپز، يخچالها، ماشينهاي
لباسشويي و غيره را ميتوان به اجزاي قابل مصرف در بازار تبديل كرد كه
محصول نهايي اين كار از مرغوبيت ويژهاي برخوردار است و غالب نيازهاي فني
را تأمين ميكند. هر يك از اين كارگاههاي ميتوانند بين 15 تا 100 تن
ضايعات را در هر ساعت خرد نمايد كه برابر 30 تا 200 خودرو موتوري است.
محصول نهايي(قابل فروش در بازار) آهن خردكني داراي امتيازات زير است:
· قطعات ريز(با تراكم ظاهري بالا)
· سطح گسترده (كه براي كورههاي ذوب فلز بسيار مناسب است).
· درجه خلوص بالا (بدون ذرات غير آهني يا ناخالصيهاي ديگر)
· سهولت استفاده از آنها در كورههاي اتوماتيك يا مبدلها.
مراحل خردسازي در دستگاههاي خردكننده به قرار زير است:
1. يك غربال متحرك
2. يك عدد تفكيككننده مغناطيسي
3. يك عدد تسمه نقاله براي جداساي با دست
4. يك دستگاه كنترل گردوغبار
5. يك عدد كوره گردان يا كوره اتاقي
|
+| نوشته شده توسط
سید تقی مرتضویان در پنجشنبه نوزدهم فروردین 1389
|
